Γονείς και Ηλεκτρονικά Παιχνίδια



Η κάθε εποχή έχει και τα δικά της χαρακτηριστικά. Η σημερινή θα μπορούσε κάλλιστα να χαρακτηριστεί ως η εποχή του Διαδικτύου και της Ευρυζωνικότητας. Ποτέ άλλοτε η πληροφορία δεν ήταν τόσο ευχερή και τόσο προσιτή. Όλος ο σύγχρονος κόσμος «πακεταρισμένος» μας προσφέρεται στο «χέρι» έναντι ενός μικρού σχετικά αντιτίμου. Η επικοινωνία σε όλο της το μεγαλείο και σε επίπεδο παγκοσμίου εύρους. Παρόλα αυτά και ζώντας, λόγω εργασίας, ανάμεσα στην νεολαία παρατηρώ πως οι σύγχρονοι νέοι δεν αντιλαμβάνονται αυτό το τεχνολογικό δώρο με τον σωστό τρόπο και αδυνατούν να το αξιοποιήσουν κατάλληλα. Ο παλμός της σύγχρονης νεολαίας βρίσκεται δυστυχώς αλλού.

Η συνεχής εξέλιξη των σύγχρονων υπολογιστών σε συνδυασμό με την ραγδαία ανάπτυξη του διαδικτύου έπλασε ένα νέο πεδίο επιχειρηματικής ενασχόλησης. Βρέθηκαν νέοι επιχειρηματικοί ορίζοντες που ακούν στο όνομα Online Gaming. Οι αλάνες που παλαιότερα έσφυζαν από ζωή χάθηκαν αντικαθιστάμενες από την ψυχρή και παγερή εικόνα του monitor ενός Η/Υ. Όμως θα πρέπει να γνωρίζουμε, ειδικά οι γονείς, κάποια πράγματα πριν το επικίνδυνο αυτό φαινόμενο αρχίσει και παίρνει ανεξέλεγκτες διαστάσεις και στην χώρα μας.

Ο πόλεμος ουδέποτε ήταν και ουδέποτε πρέπει να καταστεί παιχνίδι. Ο πόλεμος ταυτίζεται με τις έννοιες του πόνου, της πείνας, της καταστροφής, και της κοινωνικής αποδιοργάνωσης. Οι γονείς θα πρέπει να αντιληφθούν πως δεν επιτρέπεται σε κανένα σημείο να αφήνουν τα παιδιά τους, ειδικά αυτά που διανύουν τις ευαίσθητες ηλικιακές περιόδους (3 – 16 ετών) να ταυτίζονται ώρες ολόκληρες με τους αιμοδιψής εικονικούς χαρακτήρες κάποιου PC, Console (εννοώ PS2 – PS3 – XBOX 360), ή Online Game. Όλα τα ηλεκτρονικά παιχνίδια έχουν ηλικιακούς περιορισμούς οι οποίοι υποχρεωτικά αναγράφονται στο εξώφυλλο του εκάστοτε τίτλου. Οι γονείς θα πρέπει να τους ελέγχουν και να τους τηρούν. Τα ανήλικα παιδιά δεν πρέπει να αφήνονται ώρες ολόκληρες ανεπιτήρητα μπροστά σε μία οθόνη προκειμένου να έχουν οι αφελείς γονείς την ησυχία τους. Ο παιδικός εγκέφαλος είναι ένα αχόρταγο σφουγγάρι που απορροφάει διαρκώς γνώσεις και ερεθίσματα. Εάν αυτά τα ερεθίσματα είναι βλαβερά τότε σε μεγαλύτερες ηλικίες εξελίσσονται επικίνδυνα.

Ο δυτικός κόσμος ήδη έχει θρηνήσει τα πρώτα θύματα αυτής της νέας επιδημίας. Διαρκώς ακούμε από τα ΜΜΕ για νέους οπλισμένους να εισβάλλουν σε σχολεία και να εκτελούν συμμαθητές και δασκάλους για αστείους λόγους. Δεν θα πρέπει να συμβεί και στην γειτονιά μας για να αντιδράσουμε.

Πρέπει να δώσουμε στους νέους μας να καταλάβουν πως ο πόλεμος δεν είναι ένα μέσω διασκέδασης. Πρέπει οι γονείς να αντιδράσουν και να αφήσουν τα παιδιά τους να επανέλθουν στις αλάνες. Εκεί πλάθονται γερά, καλογυμνασμένα και υγιή σώματα από την διαρκή κίνηση και εξάσκηση. Πρέπει οι γονείς να αναζητήσουν πληροφορίες και περισσότερη ενημέρωση πάνω στο φλέγον αυτό ζήτημα πριν φτάσουν στο σημείο και αδυνατούν πλέον να αντιδράσουν. Το θέμα δυστυχώς είναι μεγάλο και χρήζει περισσότερης ανάλυσης πράγμα που δεν είναι αντικείμενο αυτής της στήλης. Όμως ελπίζω να σας «τσίμπησα» αρκετά έτσι ώστε να αρχίσετε τουλάχιστον να ανησυχείτε λίγο.

Ηωάνης Αρκουλής [Αρκολεών]
Hoanis Arkoulis Web Developer

Morbi aliquam fringilla nisl. Pellentesque eleifend condimentum tellus, vel vulputate tortor malesuada sit amet. Aliquam vel vestibulum metus. Aenean ut mi aucto.

Τεχνολογία vs Επιστήμη



Είναι κρίμα που ένα έθνος όπως εμείς οι έλληνες που είμαστε οι κάτοχοι, κατ’ ουσίαν, του όρου «Επιστήμη» να έχουμε πέσει σε τέτοια ιστορική δυσμένεια απέναντι στον όρο «Τεχνολογία» και ας είναι και αυτός ελληνικής λεκτικής προέλευσης, τρομάρα να μας έρθει!
Αλήθεια, γνωρίζει κανείς από εμάς τι εστί ακριβώς «Τεχνολογία»; Ε, για πείτε μου; Για να σας λύσω λοιπόν την απορία, ως «Τεχνολογία» αναφέρεται το αποτέλεσμα της εφαρμογής της όποιας θεωρητικής και επιστημονικής γνώσης που ως στόχο του έχει την δημιουργία χρηστών αντικείμενων για πρακτικό, κοινωνικό και άλλο όφελος, (αν και εδώ θα έπρεπε ο συντάκτης του όρου να είχε προσθέσει και την φράση: «οικονομικό όφελος», που τελευταία έχει μάλιστα και ιδιαίτερο σουξέ!).

Άρα λοιπόν η Τεχνολογία δεν είναι τίποτα περισσότερο από ένα παιδί, τέκνο, της Επιστήμης, (σημ. «Τεχνολογία» και «Υψηλή Τεχνολογία» είναι όροι ταυτόσημοι και εμείς έχουμε θεσπίσει, υποσυνείδητα κυρίως, νοητές διαφορές).
Γιατί λοιπόν εμείς, η «Ψωροκώσταινα», δεν μπορούμε να παράγουμε τεχνολογία. Μήπως γιατί δεν έχουμε επαρκή επιστημονική βάση; Μήπως γιατί δεν έχουμε αρκετό επιστημονικό προσωπικό; Μήπως γιατί το επιστημονικό μας προσωπικό δεν είναι επαρκέστατα καταρτισμένο; Ε, γιατί;, Γιατί; Γιατί; Γιατί… λέγω και θα κραυγάζω! Απλά, γιατί κάποιος, κάποτε, μας τάραξε τους κύκλους και από τότε σαν μικρά παιδάκια μουλαρώσαμε και δεν ξαναθελήσαμε να τους ξανασχεδιάσουμε, έστω και αν τους ζωγραφίζαμε στην άμμο. Στο χέρι μας και στο νου μας λοιπόν είναι όλα. Τεχνολογία και επιστήμη είναι έννοιες αλληλένδετες.

Δεν γίνεται να είσαι επιστήμων και να μην είσαι τεχνολόγος, όπως δεν γίνεται να είσαι τεχνολόγος και να μην είσαι και λιγουλάκι από επιστήμων. Όμως, εμείς εδώ στην ελληνική παραγκούπολη είμαστε πάντα ό,τι δηλώσουμε. Αλήθεια, αν δηλώσω εγώ οφθαλμίατρος θα με αφήσουν να βλέπω ασθενείς με προβλήματα όρασης; Δεν ξέρω, πρέπει να το ψάξω! Πλάκα πάντως θα έχει!

Πάντως, κλείνοντας, δεν έχω βλέψεις μέσα από ένα μικρούλη τεχνολογικό άρθρο να σώσω το έθνος επιστημονοτεχνολογικά. Άλλωστε το καθήκον της σωτηρίας του ελληνικού «Τιτανικού» το έχουν αναλάβει άλλοι, τρομάρα να τους έρθει και αυτονών. Οι δικές μου βλέψεις είναι απλά να προσφέρω κάτι μοιράζοντας μαζί σας μερικές από τις σκέψεις μου και τις ανησυχίες μου που έχω μαζέψει μέσα στο μαλλιαρό κεφαλάκι μου στα 20 και πλέον χρόνια που ασχολούμαι με τους κλάδους της τεχνολογίας, της πολιτικής και της ιστορίας. Το σκεπτικό μου και το στίγμα μου σε αυτή μου την προσπάθεια είναι ένα: Τίποτε δεν παίρνει κανείς μαζί του. Η γνώση είναι αγαθό, όπως και η Υγεία. Πρέπει να μοιράζεται γιατί τότε μόνο έχει, και παίρνει μάλιστα ακόμη μεγαλύτερη αξία. Αυτό εμείς οι Έλληνες το γνωρίζαμε πάντα καλύτερα από τον οποιοδήποτε. Άλλωστε δεν φημιζόμαστε ούτε για την τσιγκουνιά μας, ούτε για την… τοκογλυφία μας! Δείτε στραβάδια της Intel το δικό μας επίτευγμα … Είναι ό,τι θωρείται τριγύρω σας και ας έχει την δική σας εργοστασιακή υπογραφή.  Φτού, ξέφυγα πάλι… και ήθελα τόσο να μείνω εντός θέματος. Την ουσία του πράγματος πάντως ελπίζω να τη συλλάβατε!

«Καταραμένε Έλληνα ανακάλυψες τα πάντα, φιλοσοφία, γεωμετρία, φυσική, αστρονομία… δεν άφησες τίποτα για εμάς!» (Johann Christoph Friedrich von Schiller (1759-1805) [Γερμανός ποιητής, φιλόσοφος και Ιστορικός]


Ηωάνης Αρκουλής [Αρκολεών]

Hoanis Arkoulis Web Developer

Morbi aliquam fringilla nisl. Pellentesque eleifend condimentum tellus, vel vulputate tortor malesuada sit amet. Aliquam vel vestibulum metus. Aenean ut mi aucto.

Περί Facebook το ανάγνωσμα, πρόσχομεν!


Εισαγωγικές γνώσεις «Κοινωνικής Δικτύωσης»
«Καλά δεν το πιστεύω…, τόσο μ@λ@κ@ς είσαι!». Μην σας παρεξηγεί αυτή η τόσο ανάγωγη και υβριστική απάντηση μα.. δεν θεωρείται και τόσο ασυνήθιστη στις μέρες μας. Τούτη ήταν η ενδόμυχη σκέψη όλων όταν τους απαντούσα με φυσικότητα ότι δεν έχω λογαριασμό στο facebook. «Τι έκανε λέει; Δεν μπορεί να λες αλήθεια… σίγουρα μας δουλεύεις, έτσι δεν είναι! Εσύ.. ένας άνθρωπος της τεχνολογίας!!!!». Αυτά και άλλα πολλά τρελά. Τι να κάνω λοιπόν, δικτυώθηκα και ΄γω, για να δω ρε παιδάκι, έτσι, έστω από περιέργεια, περί τίνος πρόκειται.
Κατ’ αρχάς θα ήθελα να σας ενημερώσω πως στην «προσωπική» μου σελίδα στο facebook μέχρι πρότινος είχα μόλις… 30 φίλους. Αυτό βέβαια δεν είναι απαραιτήτως κακό, αρκεί να πιστεύεις ακράδαντα πως στην πραγματική ζωή διαθέτεις αρκετούς περισσότερους. Για αυτό, η καλή μου υπηρεσία, που νοιάζεται τόσο για μένα, μού προώθησε μία διαφήμιση με την οποία και με προτρέπει να αγοράσω ένα βιβλίο προκειμένου, εύκολα και γρήγορα, να διπλασιάσω τον αριθμό των ηλεκτρονικών μου «φίλων». Δεν θέλω, αν και για τα ήθη του δικτύου, και της ριμάδας εκείνης της παλιομόδας, μάλλον θα έπρεπε. Είναι, τουλάχιστον, υποτιμητικό να διαθέτεις μόλις 30 φίλους σε ένα περιβάλλον 500 εκατομμυρίων ανθρώπων! Το Facebook θα ήθελε να γίνουμε όλοι φίλοι μεταξύ μας. Αν είναι δυνατόν δηλαδή όλοι οι άνθρωποι που περπατούν και αναπνέουν στον πλανήτη να είναι «φίλοι» καρδιακοί μεταξύ τους! Το μέγα όνειρο του Mark Zuckerberg (Ιδρυτής και CEO) και Dustin Moskovitz (συνιδρυτής και αντιπρόεδρος).
Οι εμπνευστές και σχεδιαστές του λοιπόν μας προτρέπουν διαρκώς «με δάκρυα στα μάτια και εκλιπαρώντας για το καλό μας», να αναρτήσουμε μία φωτογραφία βρε παιδάκι μου, τα στοιχεία ταυτότητας μας, να κάνουμε κατιτίς βρε αδερφέ, για να πληροφορηθούν και να εντυπωσιαστούν οι καλοί μας «φίλοι», έστω να συμμετέχουμε με χαρά στις ηλεκτρονικές εφαρμογές, που μας ζητούν να δηλώσουμε ποια είναι η αγαπημένη μας… στάση στο σεξ! Πάντως, εκ των πραγμάτων όμως, για αρκετούς ανθρώπους, αυτούς δηλαδή που περνούν όλη τη μέρα τους στο Facebook, η αγαπημένη τους στάση είναι το 11, κοινώς δύο κορμιά παραλλήλως ξαπλωμένα χωρίς καμία απολύτως επαφή. Αλλά, μισό λεπτό, εδώ χρειάζονται κάποιες εξηγήσεις, αν και όσοι δεν γνωρίζετε τι ακριβώς είναι το Facebook θα ήταν καλύτερο να προσπεράσετε το κείμενο.
Όμως, σας θέλουμε εδώ. Περιγράφοντας εγκυκλοπαιδικός λοιπόν το Facebook,  μεταφράζεται εύσχημα ως μια υπηρεσία κοινωνικής δικτύωσης, όπου οι «ηλεκτρονικοί» πλέον άνθρωποι μπορούν να επικοινωνούν με τους «φίλους» τους, να δημιουργήσουν καινούργιες σχέσεις, να συγκροτήσουν ομάδες κοινού ενδιαφέροντος. Έτσι φτάσαμε στο φαινόμενο ο μέσος χρήστης να ξοδεύει, τουλάχιστον, 20 λεπτά τη μέρα στο Facebook (πω πω πόσο παρωχημένης τεχνολογίας είμαι, εγώ χρησιμοποιώ λιγότερο εβδομαδιαίως!).
Αυτές οι στατιστικές ισχύουν βέβαια για τους πεπειραμένους facebookάδες. Για τον αρχάριο facebookά, (χαρά που θα την κάνει ο Μπαμπινιώτης με τις νέες ευρηματικές λέξεις που ξεπηδούν σαν τα μανιτάρια), δυστυχώς, θα πρέπει τις τρεις πρώτες εβδομάδες να διαθέτει ώρες ολόκληρες, όμως, αναζητώντας φίλους και ανταλλάσσοντας μηνύματα γνωριμίας. Αυτή είναι η καλή επεξήγηση της εν λόγω υπηρεσίας. Η κακή παρόλα αυτά λέει άλλα. Τι; Πως το Facebook είναι δηλαδή ένα παγκόσμιο οικιοθελές φακέλωμα προς χάρη των μεγάλων πολυεθνικών και των διαφημιστών τους, που αποθεώνουν τα εξειδικευμένα δημογραφικά στοιχεία. Φιλικό στον αρχάριο χρήστη βέβαια. Μπορείτε εύκολα και χωρίς πολλές τεχνολογικές και εξειδικευμένες γνώσεις να δημιουργήσετε μία προσωπική σελίδα, η οποία ουσιαστικά υποδηλώνει και το δικτυακό σας στίγμα αυτόματα. Εντούτοις, αν θέλετε όμως, για να σας βρουν εύκολα οι παλαιοί συμμαθητές και οι… «φίλοι», είστε υποχρεωμένοι να χρησιμοποιήσετε το όνομα που αναγράφεται στην ταυτότητά σας, βεβαίως, βεβαίως! Έτσι, με αυτό το κόλπο, εγένετο το πρωτοφανές! Για πρώτη φορά δηλαδή στην Παγκόσμια Ιστορία τόσα εκατομμύρια άνθρωποι έδωσαν σωρηδόν και με απόλυτη προθυμία το αληθινό τους όνομα σε ένα μέσο που είναι προσβάσιμο από όλους. Η εγγραφή, όμως, δεν μπορεί να γίνει χωρίς μία έγκυρη ηλεκτρονική διεύθυνση. Έχουμε, λοιπόν, περίπου 500 εκατομμύρια ονόματα που αντιστοιχούν σε ίδιο αριθμό ηλεκτρονικών διευθύνσεων. Το σύστημα όμως δεν μένει εκεί, σε αυτά τα ολίγα και… ταπεινά! Σε προτρέπει διαρκώς να αναρτήσεις τη φωτογραφία σου, τις φωτογραφίες των φίλων σου (χωρίς την συγκατάθεσή τους!), τα προσωπικά σου βίντεο και να δημοσιοποιήσεις ελεύθερα όλες της προσωπικές σου πληροφορίες (στους «φίλους μόνο», φυσικά).
Χαριτωμένο ε; Για μένα όχι και τόσο. Το Facebook αποτελεί τη μεγαλύτερη φωτογραφική βάση δεδομένων που δημιουργήθηκε ποτέ. Στους υπολογιστές του υπολογίζεται είναι αποθηκευμένες 20 δισεκατομμύρια φωτογραφίες, νούμερο που ούτε το σύστημα συνοριακών ελέγχων των ΗΠΑ δεν κατάφερε ποτέ να έχει τόσες. Χαρακτηριστικό είναι πως μέχρι να διαβάσετε αυτήν την πρόταση στη βάση θα έχουν προστεθεί εκατοντάδες χιλιάδες φωτογραφίες. Κάθε μέρα πλέον των 60 εκατομμύριων φωτογραφιών εμπλουτίζουν το φωτογραφικό άλμπουμ της υπηρεσίας. Αξιοσημείωτο και ευκόλως νοητό είναι πως η συντριπτική πλειονότητα των χρηστών έχει τοποθετήσει τουλάχιστον μία προσωπική φωτογραφία. Μπορεί να είναι όμως και η δική σας κάπου εκεί, εν αγνοία σας και μάλιστα σίγουρα ταυτοποιημένη στο πρόσωπό σας. Μα πώς; Κάποιος «φίλος» σας «ανέβασε» εντελώς αθώα, κατ’ αυτόν βεβαίως βεβαίως, τη φωτογραφία σας στο προσωπικό του άλμπουμ, χρησιμοποίησε τη δυνατότητα λεζάντας και έτσι όταν ο δείκτης του mouse περάσει πάνω από το πρόσωπό σας, ως διά μαγείας αποκαλύπτεται και το όνομά σας. Οι χρήστες όμως έχουν κάποιους περιορισμούς στην περιήγηση των προφίλ. Ούτως ή άλλως, δεν μπορείς να βουτήξεις σε εκατομμύρια εγγραφές, θα πνιγείς. Αλλά το Facebook απ’ την άλλη μπορεί να τους δει… όλους και να τους περάσει αν θέλει από λεπτό κόσκινο. Ως υπηρεσία δεν είναι εξαιρετικά εύχρηστη ως και… χαριτωμένη, τι λέτε, διαφωνείται;
Η διασκέδαση και η «Κοινωνική Δικτύωση» όμως δεν μένει εδώ. Διατίθεται μια πλειάδα «ευφυών» εφαρμογών με τεστ προσωπικότητας, τα οποία θα σου αποκαλύψουν πράγματα που ουδέποτε ήξερες αλλά και που ήταν αδύνατον να μάθεις ποτέ σου, όπως, για παράδειγμα, πόσο καλός εραστής είσαι ή σε ποιο είδος καταστροφής αντιστοιχείς, η πόσο ερωτευμένος είσαι, η πότε θα.. πεθάνεις! Για να δεις, όμως, τα αποτελέσματα, θα πρέπει να καλέσεις και άλλους είκοσι φίλους να ακολουθήσουν το ίδιο μονοπάτι, δηλαδή να χρησιμοποιήσουν την ίδια εφαρμογή. Έτσι, όσο εσύ απαντάς σε ερωτηματολόγια για να μάθεις με ποιον τρόπο φιλάς, προσφέρεις στην καλή υπηρεσία την ευκαιρία να μάθει όχι μόνο τα δημογραφικά σου στοιχεία, αλλά και από ποιο πλευρό κοιμάσαι το βράδυ. Και φαίνεται ότι κοιμάσαι δυστυχώς πάρα, μα πάρα πολύ βαθιά!
Η Τεχνολογία πρέπει να προσαρμόζεται σ’ εμάς κι όχι εμείς σ’ εκείνη. Το διαδίκτυο είναι χρήσιμο εργαλείο και μπορεί ν’ αποτελέσει δίαυλο επικοινωνίας, αδέσμευτης αντικειμενικής ενημέρωσης, ουσιαστικής πολύπλευρης επιμόρφωσης και ψυχαγωγίας  για απομακρυσμένους μεταξύ τους ανθρώπους.
Οι εν λόγω χρήστες δυστυχώς πρόκειται κυρίως για άτομα με ελάχιστη έως καθόλου γνώση σε Η/Υ με πλήρη άγνοια περί προσωπικών δεδομένων, συλλέκτες φίλων, συλλέκτες γελοίων Αpps, που κυρίως το χρησιμοποιούν για Dating (ε ρε και σε πόσα νοικοκυριά έχει μπει Facebookομπουρλότο) και τέλος, παρέχουν τόσα προσωπικά δεδομένα που μπορούν ανά πάσα στιγμή να γίνουν υποχείριο κάποιου.
Η σημερινή τεχνολογική μόδα που δυστυχώς αρχίζει και αγγίζει επικίνδυνα τα όρια της υστερίας, στην εποχή της αποξένωσης του 21ου αιώνα, λέγεται chat rooms, MySpace, Hi5, Facebook, MSN και Forums. Να ξεκαθαρίσω κατ’ αρχάς εδώ ότι προσωπικά είμαι θερμός οπαδός της τεχνολογίας , καθότι θεωρώ ό,τι ένα εργαλείο έχει πάντα ουδέτερη υπόσταση απ’ την στιγμή που δεν έχει συνείδηση. Όμως το θέμα είναι πως μέσα στους πολλούς κοινωνικούς εαυτούς που έχει ο καθένας μας, προστίθεται και ένας νέος που τιτλοφορείται πλέον ως: «Ψηφιακό προφίλ». Ο καθένας μας λοιπόν έχει ένα ψηφιακό κλωνοποιημένο εαυτό, κατέχει μια επίπλαστη τυποποιημένη ταυτότητα που εν τέλει δεν φανερώνει τίποτα ουσιαστικά.
Όμως το κοινωνικό παράδοξο της νέας εποχής φαίνεται πως είναι η επιθυμία που αισθάνεται ο πολίτης του 21ου αιώνα να φακελωθεί, οικιοθελώς και με την χαροποιός συγκατάθεσή του μάλιστα. Η αγωνιώδης κοινωνική κραυγή που συλλαμβάνω από την όλη τάση είναι η προσπάθεια μιας μεγάλης μερίδας του κοινωνικού συνόλου να αποκτήσει μια, επιφανειακή έστω, εικόνα και να προβληθεί επικοινωνιακά όσο το δυνατόν περισσότερο μέσα σε ένα δαιδαλώδες και χαοτικό τοπίο. Σε αυτή την περίπτωση δεν μπορούμε να αμελήσουμε το ανάλογο φαινόμενο των Blogs τα οποία όμως είναι μία εντελώς άλλη ιστορία. Εκεί η προσωπικότητα του καθενός μας κρίνεται σε βάθος χρόνου απ’ αυτά που γράφει κι ο άλλος αποκτά μια πληρέστερη εικόνα (στα μέτρα του δυνατού) για καθένα μας. Στο facebook αντίθετα χωρίς καμία προσπάθεια, αβίαστα, ο καθένας μαθαίνει επιφανειακά για τον άλλον σε fast food χρόνο.

Το τυρί το είδες… τη φάκα όμως;
Ουδέν κρυπτόν εκ του… Facebook ! Η υπηρεσία, (θεέ μου βαλ’ τα  δυνατά σου να με φωτίσεις να δω τι «υπηρεσίες» προσφέρει;) δεν κρύβει πως δωρεάν «τυράκι» σερβίρεται μόνο στις  ποντικοπαγίδες. Έτσι, όλος τυχαίος, οι μεγαλύτερες εταιρίες μετρήσεων συνεργάζονται μαζί του, όπως, βέβαια, και οι ισχυρότερες πολυεθνικές, (αυτές δεν λείπουν από πουθενά όπου μυρίζονται χρήμα), αφού διαπιστώνουν ότι μπορούν να κατευθύνουν τη διαφημιστική τους καμπάνια στο πλέον εξειδικευμένο κοινό που δημιουργήθηκε ποτέ. Ήδη οι μεγαλύτερες εμπορικές επωνυμίες του πλανήτη έχουν υπερήφανα ανακοινώσει τη συνεργασία τους με την υπηρεσία. Μπορείτε, όμως, να δοκιμάσετε και εσείς να διαφημιστείτε σε κοινό της επιλογής σας με το ανάλογο προσιτό πάντα κόστος. Ομολογουμένως η διαφημιστική πλατφόρμα του Facebook είναι τόσο έξυπνη που το μήνυμά σας θα φτάσει μόνο στους σωστούς αποδέκτες, (Τυχαίο; Δεν νομίζω!). Μεταξύ μας, πρόκειται για το μεγαλύτερο ίσως πείραμα του σύγχρονου καπιταλισμού, το απάνθισμα της νεοφιλελεύθερης ιδεολογίας (Αλέκα… ακούς;).  
Μπορείς να κάνεις λεφτά από τη φιλία; Βεβαίως και μπορείς, και εύκολα μάλιστα. Το μόνο που αρκεί είναι να αντικαταστήσεις τα λόγια από τον ήχο του πληκτρολογίου. Αρκεί να δείξεις πως το εύρος της δικτυακής κοινωνικότητας είναι σημαντικότερο από την ουσία της πραγματικής επαφής. Έτσι, διαβάζουμε στις τελευταίες μελέτες για το φαινόμενο πως: «η επιτυχία του βασίζεται στην τάση των ανθρώπων να ομαδοποιούνται και να μιμούνται ο ένας τον άλλο». Ο ένας «φίλος» προσελκύει τον άλλο. Για τις νεαρές ηλικιακά ομάδες η εγγραφή στο Facebook είναι τόσο απαραίτητη όσο η κατοχή κινητού τηλεφώνου. «Αφού είναι όλοι εκεί, εγώ θα είμαι ο σπασίκλας και ο ντεμοντέ να λείψω…; Ποτέ!» Οι άνθρωποι λένε τα πάντα στο Facebook και τα υπογράφουν μάλιστα, χωρίς κανένα ενδοιασμό, με το πραγματικό τους όνομα, την ηλεκτρονική διεύθυνση και τη φωτογραφία τους. Και το Facebook, απ΄ την άλλη, διαθέτει τεράστια μνήμη και όλη την καλή διάθεση για να συνεργαστεί με τις αρμόδιες υπηρεσίες, αν και όποτε βέβαια του ζητηθεί! Δεν χρειάζεται να σας το πει κάποιος τρίτος, το λέει και η άδεια χρήσης της υπηρεσίας, εκείνο δηλαδή το μακρύ κείμενο κάτω από το οποίο πάντα δηλώνουμε πως συμφωνούμε με όσα γράφει, χωρίς φυσικά να το διαβάσουμε ποτέ.
Μεταφράζουμε κατά λέξη: «Όταν χρησιμοποιείτε το Facebook ίσως δημιουργήσετε το προσωπικό σας προφίλ, σχέσεις, ανταλλάξετε μηνύματα και κάνετε χρήση των εφαρμογών του διοχετεύοντας προσωπικές πληροφορίες σε διάφορα κανάλια. Εμείς συλλέγουμε αυτές τις πληροφορίες για να σας προσφέρουμε εξατομικευμένες εφαρμογές».
Τι μας λέει δηλαδή; Πως επεξεργάζονται τα προσωπικά μας στοιχεία. Το κάνουν όλοι, αλλά στο Facebook ειδικότερα οι χρήστες κάνουν μια καθημερινή on-line ψυχανάλυση καταθέτοντας τις προτιμήσεις τους ακόμα και για τα πλέον προσωπικά τους ευαίσθητα θέματα.
Το Facebook δεν χρειάζεται να δημιουργεί περιεχόμενο για να προσελκύσει χρήστες. Οι χρήστες από μόνοι τους δημιουργούν περιεχόμενο και αυξάνουν έτσι τον αριθμό των συνδέσεων. Το facebook μόνο σε ρωτάει με ένα ιδιαίτερα έξυπνο τρόπο. Ρωτάει αλλά… δεν ξεχνάει:
«Όταν τροποποιείτε τις προσωπικές πληροφορίες που έχετε διαθέσει, το Facebook κρατάει αντίγραφο των προηγούμενων πληροφοριών για ένα εύλογο χρονικό διάστημα».
Ευτυχώς, όμως, μας λέει πως πρέπει να έχουμε κατά νου ότι τα προσωπικά μας δεδομένα μπορεί να εκτεθούν σε κακόβουλα μάτια:
«Δεν μπορούμε να σας εγγυηθούμε ότι τα προσωπικά σας δεδομένα δεν θα εκτεθούν σε μη εξουσιοδοτημένα άτομα. Αντιλαμβάνεστε και αποδέχεστε ότι ακόμα και αν διαγράψετε τις προσωπικές σας πληροφορίες, αυτές μπορεί να έχουν μείνει αποθηκευμένες σε σελίδες τρίτων».
Θέλετε ένα μικρούλη παράδειγμα; Πολύ πρόσφατα γόνοι γνωστών πολιτικών και επιχειρηματικών οικογενειών της χώρας είδαν να ξετυλίγεται στις σελίδες κυριακάτικης εφημερίδας όλο το κουβάρι των κοινωνικών γνωριμιών τους.
Οι περισσότεροι χρήστες δεν αξιοποιούν τη δυνατότητα να απομονώσουν το προφίλ τους, επιτρέποντας την προβολή του μόνο στους φίλους τους. Αν, όμως, έχουμε να κάνουμε με εξουσιοδοτημένες κρατικές υπηρεσίες όπως για παράδειγμα… των ΗΠΑ, τότε το Facebook εγκαρδίως θα χαρεί να τις εξυπηρετήσει:
«Χρησιμοποιώντας το Facebook συμφωνείτε στη μεταφορά προσωπικών σας δεδομένων στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής. Μπορεί να υποχρεωθούμε να διαθέσουμε τα προσωπικά σας στοιχεία έπειτα από νομικές αιτήσεις ή δικαστικές αποφάσεις. Αυτό μπορεί να σημαίνει τη διανομή πληροφοριών σε τρίτες εταιρίες, δικηγόρους ή πράκτορες κυβερνητικών υπηρεσιών».
Στο Facebook πρέπει να γνωρίζεις ό,τι θα παραμείνεις έστω και… νεκρός. Μπορεί να ακούγεται κάπως γλυκό καθώς οι φίλοι σου στην αρχή θα σπεύδουν στη σελίδα σου και γράφουν διάφορα όμορφα λογάκια και άλλα γλυκούτσικα μελοδραματικά, αλλά από ένα σημείο και μετά γίνεσαι ένας ηλεκτρονικός βρικόλακας. Η υπηρεσία απαιτεί στοιχεία και ένα χρειάζεται ένα φορτίο χαρτιά για να διαγράψει το προφίλ ενός ανθρώπου που πέθανε. Ίσως να είναι, τελικά, η σύγχρονη εκδοχή της έννοιας για τη μετά θάνατο ζωή, που μπορεί να είναι και καλύτερη από μια ζωή στο Facebook.



Ψιτ! Εσείς κύριοι πίσω από το Facebook
Θα πρέπει να σημειώσουμε πως το Facebook δεν πωλείται (για όποιον ενδιαφερόμενο!), τουλάχιστον προς το παρόν. Παρόλα αυτά, αξιοσημείωτο είναι πως η κεφαλαιοποίησή του αποτιμάται στα, μόνο… 15 δισεκατομμύρια δολάρια. Έχει ήδη προσελκύσει τις μεγαλύτερες εταιρίες της δικτυακής οικονομίας, αλλά περιόρισε τη συμμετοχή τους σε μικρό ποσοστό των μετοχών (πες με Microsoft, Google). Ακούστηκαν αρκετές ενδιαφέρουσες φήμες περί εξαγοράς, αλλά καμία δεν ανταποκρίνεται, όπως φαίνεται, στην αλήθεια. Εξίσου ενδιαφέρουσα, όμως, είναι η πραγματικότητα για τη μετοχική σύνθεση της εταιρίας. Ο σταρ, αυτός που αναλαμβάνει να δανείζει πρόσωπο και φωνή στο Facebook, είναι ο Mark Zuckerberg, ο πρώην φοιτητής, που δημιούργησε άλλωστε και  την υπηρεσία. Παρεμπιπτόντως όλος τυχαίος ο ίδιος έχει κατηγορηθεί πως «έκλεψε» την ιδέα από μια άλλη υπηρεσία.
Στο διοικητικό συμβούλιο τώρα υπάρχουν άλλοι δύο περίεργοι άνδρες. Ο ένας εξ αυτών λέγεται Τζιμ Μπρέιερ, και εκπροσωπεί ένα Venture Capital, και ο άλλος λέγεται Πίτερ Θίελ. Ο Θίελ είναι ένας τύπος που ξέρει από επενδύσεις. Είχε συμμετάσχει στη άλλωστε και στη δημιουργία της πετυχημένης υπηρεσίας ηλεκτρονικών πληρωμών, του γνωστού μας PayPal. Έτσι, δέχθηκε ευχαρίστως να τοποθετήσει και 500.000 δολάρια στο Facebook και δεν του κακοπήγε άλλωστε. Σήμερα το μερίδιό του αξίζει πάνω από 1 δισ. δολάρια.  «Μπορείς να έχεις μια τράπεζα που δεν κινδυνεύει από επανάσταση, αρκεί να την εγκαταστήσεις στο Βανουάτου», λέει συχνά ο Θίελ, που λατρεύει τους φορολογικούς παραδείσους και μισεί θανάσιμα τους φόρους, αν και αυτό δεν είναι όμως ο μόνος που το πιστεύει. Εντούτοις πιστεύει και άλλα παρόμοια και πολύ πιο τρελά. Πως δηλαδή «ο ιδανικός κόσμος είναι έξω από τα όρια του πραγματικού, είναι εικονικός και ελέγχεται από μηχανές με νοημοσύνη υψηλότερη της ανθρώπινης». Αν του λέγατε τώρα πως λέει βλακείες, εκείνος θα σας απαντήσει ότι με κάτι τέτοια έγινε πλούσιος και δεν θα έχει και άδικο ο άνθρωπος. Ας δούμε όμως και τον έτερο «Καππαδόκι», το τρίτο μέλος δηλαδή του διοικητικού συμβουλίου, τον Τζιμ Μπρέιερ.
Ο Τζιμ, μέσω των συμμετοχών του σε άλλες εταιρίες, είναι στενά, πολύ στενά, συνδεδεμένος με την Q-Tel. Τι είναι πάλι αυτό; Είναι ένα εξίσου Venture Capital, ένα επενδυτικό κεφάλαιο δηλαδή, που ελέγχεται, επισήμως, από τη… CIA. Σκοπός του είναι να συνδέει την καλή υπηρεσία με την τεχνολογία αιχμής, επενδύοντας σε εταιρίες με αντικείμενο χρήσιμο για τα ζωτικά συμφέροντα των Ηνωμένων Πολιτειών!
Αν μη τι άλλο, φακέλωμα τέτοιου μεγέθους δεν θα έχει και κυβερνητικό ενδιαφέρον, αλλά και ζωτική χρησιμότητα, για τα συμφέροντα ενός κράτους της φιλοσοφίας των Ηνωμένων Πολιτειών.
Έρευνα που πραγματοποιήθηκε σε αμερικανικά πανεπιστήμια έδειξε πως το Facebook είναι το δεύτερο πιο σημαντικό πράγμα στον κόσμο, μαζί με το σεξ και την μπίρα! Πρώτο είναι το ipod. Κάθε μέρα 600.000 άνθρωποι δημιουργούν σελίδα στην υπηρεσία. Κάθε χρήστης «ανεβάζει» κατά μέσο όρο 44 φωτογραφίες συνδεδεμένες με το προφίλ του. Το Facebook είναι πλέον ο δημοφιλέστερος δικτυακός τόπος στο Internet. Χώρες με τους περισσότερους χρήστες: ΗΠΑ, Καναδάς, Βρετανία, Αυστραλία, Τουρκία.
Ο καθένας ας βγάλει τα συμπεράσματα του και ας πράξει τα δέοντα. Εγώ το χρέος μου το έπραξα τώρα: «Ὁ ἔχων ὦτα ἀκούειν ἀκουέτω»!

Ηωάνης Αρκουλής [Αρκολεών]
Hoanis Arkoulis Web Developer

Morbi aliquam fringilla nisl. Pellentesque eleifend condimentum tellus, vel vulputate tortor malesuada sit amet. Aliquam vel vestibulum metus. Aenean ut mi aucto.